| واجب مظلوم
نماز مي خوانيد، عابد خوانده و عزيز داشته مي شويد. روزه مي گيريد، تكريم مي بينيد و به افتخارتان سفره افطار پهن مي كنند. خمس و زكات مي دهيد بزرگ داشته مي شويد. به حج مي رويد تكريم مي بينيد و بر صدر مي نشينيد و...
هر عبادتي و انجام هر فريضه اي شما را در چشم جامعه عزت مي بخشد اما يك واجب، يك تكليف الهي، يك وظيفه حق خواسته هست كه انجام دهنده اش نه تكريم مي بيند و نه بزرگ داشته مي شود و مدام زخم تيغ و زبان را به جان مي خرد و هميشه از چشم ها مي افتد منتهي در نظر مردم دنيادار و دنياخواه؛ والا انجام اين وظيفه آنقدر مهم است كه خداوند آن را در رديف نماز و روزه، تشريح فرموده است و آنقدر بزرگ است كه عاشورا، با همه عظمتش، چرايي خود را از آن مي گيرد و سيدالشهداي هميشه تاريخ هم هدف از نهضت خويش را "امر به معروف و نهي از منكر" اعلام مي فرمايد. چرا كه احياي حق و زنده نگهداشتن حقيقت، نيازمند اين "واجب الهي" است كه حتي مي توان آن را حق خداوند بر مردم هم دانست كه همواره از آنها خواسته است "و امر كننده به نيكي و پرهيزدهنده از بدي" باشند و بر اين امر چنان مصر است كه مي گويند به پيامبري وحي شد كه صد هزار از امت تو را هلاك گردانم، چهل هزار از بدان و شصت هزار از نيكان و هنگامي كه آن پيامبر پرسيد بدها به جاي خود، اما نيكان چرا؟ پاسخ شنيد چون نيكان امر به معروف و نهي از منكر نمي كردند و هم اگر در جامعه اي اين فريضه نهادينه شود، مطمئن باشيد بسياري از گناهان و ناهنجاري ها شكل نمي گيرد. نه در حوزه فردي نه در حوزه جمعي و نه در حوزه حاكميت! اما تا وقتي نگاه جوامع و حكومت ها، به امر معروف و نهي از منكر اين باشد كه هست سرنوشت ما و روزگار ما هم همين خواهد بود كه شاهد آنيم و تا زمانيكه به "آمر به معروف و ناهي از منكر" به چشم فضول و مزاحم و... نگريسته شود بايد خود را براي توسعه زشتي ها مهيا كنيم. تا وقتي كه ارباب قدرت و توانمندان حوزه هاي سياست و اجتماع و اقتصاد و فرهنگ "نظارت فراگير ملي" در قالب فريضه امر به معروف و نهي از منكر را مؤمنانه نپذيرند بايد پذيراي شرايطي باشيم كه نه تنها مؤمنانه كه انساني هم نيست و فقر، توزيع خواهد شد تا عدالت شكل نگيرد، زشتي ها چنان زياد خواهد شد كه جايي براي زيبايي ها نباشد و "نقمت" جاي "نعمت" و "زحمت" جاي "رحمت" را خواهد گرفت.
اين هم سنت خداوندي است و خداوند بر سنت هاي خويش به شدت غيور است و سرنوشت هيچ قومي از "بدي" به "نيكي" تبديل نمي شود مگر آن كه آنها جشن تغيير را در جان خويش برپا كرده باشند و تا چنين نشده باشد و تا زماني كه "امر به معروف و نهي از منكر" در نزد افكار عمومي همشأن نماز و روزه نشود و آمر و ناهي حرمت نبينند و بر صدر ننشينند، نماز و روزه هم ما را آسماني نخواهد كرد. و صد البته "مراد از امر به معروف و نهي از منكر" هماني است كه اسلام مي گويد و براي كنترل قدرت و اصلاح امور لازم مي شمارد. نه آنچه خود،به "ابزاري" در دست افراد "اهل فرصت" تبديل شود. امر به معروف، يعني نهضت حسين در برابر يزيد، يعني حسين جان در برابر يزيد نفس، يعني سر برآوردن خوبي ها در برابر بدي ها و اين اگر همه گير شود مطمئن باشيد در حوزه رفتار فردي و اجتماعي، روزگار خوشي خواهيم داشت.
به خوشي پيروزي حسين ايمان، بر يزيد بي ايماني.
***
این مطلبو به توصیه مادرم تویه روزنامه خوندم٬ و چون روزنامه ای نیست که همه بخوننش تصمیم گرفتم اینجا بنویسم تا حداقل همین دو سه نفری که لطف می کنن سری به ما می زنن یه سودی براشون داشته باشه...
بعد از اینکه مطلبو تایپ کردم به خودم گفتم واقعا چقدر این فریضه مظلوم واقع شده که حتی تو همون روزنامه هم کسی بهش توجه نمی کنه و...
نوشته شده توسط باربد در جمعه ششم بهمن 1385 ساعت 3:39 | لینک ثابت |
|
